PARACAS’TAN İCA’YA

Lima’dan İca’ya 4 buçuk saat süreceğini düşündüğümüz otobüs yolculuğumuz Pisco’da sonlandı. Pisco’dan 4 kişilik taksilere binerek yarım saatte fokların, penguenlerin, kuşların cenneti Paracas’a ulaştık. Paracas küçücük bir liman kasabası. Şirin kafeler ve restaurantlardan ayrılasınız gelmiyor. Ama tekne turuna geç kalmamak için tur bitiminde yemek yemeye karar verdik. Açlığımızı bastırmak için de yol üstünden hemen bir pata rellena aldık. Pata rellena içi et, soğan, sarımsak, maydanoz, zeytinle dolu kızartılmış tatlı patates. Enfes bir tat! Görüntüsü bizim içli köfteyi andırıyor.

Elimizde papa rellenalar teknenin yolunu tuttuk. Okyanusta 2 saat foklar, penguenler, çeşit çeşit kuşlarla birlikteydik. Çektiğimiz fotoğraflar arkamızda kalsa da fokların mağarasına girdiğimizdeki kokuyu unutmayacağız. Foklar kendilerine has özel bir koku yaymışlar. Onları rahatsız etmemek için motoru durdurduk ve sessizce teknenin içinde bekledik. Geri dönüş yolunda karşımıza çıkan pelikanların büyüklüğü bizi şaşırttı ve sahilde saatlerce onlarla vakit geçirdik.

Paracas’ta Peru’nun gelenekseli tavuklu ananaslı pilav yedik. Üstüne de tatlı olarak içinde mor mısır, tarçın, patates, ananas, ve limon olan Mazamorra Morada. Mısır ve papates Peru’nun vazgeçilmezlerinden. Pazarlarda her renk mısır ve patates görmek mümkün. Mazzamorra morada tatlısı bizdeki sütlaca benziyor. Unutulmaz bir tat daha hafızamıza yerleşmiş oldu.

Yemek sonrası halk otobüslerine binerek yarım saat içinde Paracas’tan İca’ya geçtik. İca şehir merkezi çok fazla vaatte bulunmuyor. Ama İca merkeze yakın Huacachina gölü ve çöl kaçırılmaması gereken bir macera.

Efsaneye göre Huacca China (ağlayan kadın) güzel bir Quechua prensesi ve erkeklerden güzelliğini saklayarak yaşıyor. Bir gün yıkanırken aynasında kendisini izleyen bir yabancı görür ve kaçmaya başlar. Giysileri bir ağaca takılıp kum tepelerine ve aynası da parçalara ayrılarak lagüne dönüşür. Her gece prenses yas tutar ve geceleri yabancıları lagünde boğmak için dışarı çıkar.

Huacachina aynı zamanda tubulares (offroad) denilen aktivitenin de yapıldığı bir çöl. Çölde iki saat süren offroad ve çöl kayağı sonrasında oldukça yorulduk. Çölün sözlerle anlatılamayacak güzelliğinin etkisinde güneşin batışını göl üstünden izleyerek İca’ya döndük.

İca’da Los Perdidos Kanyonuna gidemediğimiz için biraz üzüldük ama bir sonraki durağımız olan Arequipa’da daha büyük bir kanyon olan Colca Kanyonuna gideceğimizden Los Perdidos’u es geçtik.

Yapamadığımız bir diğer yolculuk da Nazca şehrine gitmek oldu. Nazca tarihi anlamda eşi bulunmaz bir kültürü temsil ediyor. Şehirde Nazca çizgilerini yukarıdan görmek için uçakla seyahat etmek gerekiyormuş. Yolculuğumuz uzun olduğu için Nazca’ya gitme masrafı bize oldukça yük olacaktı. O yüzden akşam 12 saat gece yolculuğu yaparak otobüsle Arequipa’ya geçtik.

Arequipa’da görüşmek üzere!