Sesler Yüzler Yollar

  BAMBAŞKA BİR ŞİLİ - GÜNEY'E GİDERKEN Santiago’dan arkadaşımızın arabasıyla yola çıktık. Yol kendini belli etti. Güney yeşil olacaktı. Güney nehirleriyle, şelaleleriyle coşup gürleyecek, rengârenk kuşlarıyla seslenecekti adımızı. Bir saati geçmedi ki üstümüzden büyük bir yük kalkmış kadar hafif hissettik. Yıllarca büyük şehir hayatı yaşayan biz, İstanbul’dan kaçan biz Santiago’da sıkışıp kalmışlığımızı şimdi daha iyi anlıyoruz. Yanımızda bir yol kedisi, Palto Miel. Miel İspanyolca bal demek. Palto Miel de doğal bir ilaç. Yanı bu kedi bize ilaç gibi gelecek. Güney bize ilaç gibi gelecek. Molina çok değil 2.5 saat sonra gözüktü. Yolda “Colonia Dignidad-Haysiyet Kolonisi” filmiyle ismini duyuran suçlu Alman Paul Schafer’ın işkence merkezi olarak kullandığı geniş yerleşim bölgesini geçiyoruz. Pinochet diktatörlüğü zamanında Şili’nin Parral bölgesinde gerçekleştirdiği işkencelerle tanınan vaizin açtığı nesiller boyu sürecek kapanmayan yaralar hakkında konuşuyor ve güney Şili’nin gü...

  ÇÖL FIRTINASINDA İKİ YÜREK-ŞİLİ, BU DAHA BAŞLANGIÇ   San Pedro de Atacama bizi Atacama çölünün kumlarında karşılıyor. İçimiz dışımız çöl rüzgârı, bu küçük turistik köyü geziyoruz. Gelen Avrupalı turistlerle birlikte fiyatların şişirildiği, Bolivya-Şili sınırında yaptığımız tuz gölü ve göller turunun iki katı fiyatına satıldığı San Pedro bizi pek sıcak karşılamıyor. Çatısı kaktüs gövdesinden yapılmış Atacama klisesini, güzeller güzeli Ay Vadisi’ni geziyoruz ve iki günlük San Pedro gezimizden sonra Şili’nin hayat pahalılığında otostop çekmeye karar veriyoruz ve Calama’ya varıyoruz. Calama pek ilgi çekici bir şehir değil. Iquique’e gitmek için bir daha otostop parmaklarını kaldırıyoruz ve 7 saatlik maceramız başlıyor. Kum fırtınasında beklerken bir an havada uçup gidebileceğimizi düşünmek bizi eğlendiriyor. Ama bir o kadar da zorlu bir yolculuk burada beklemek. Araçlar bizi fırtınada görmüyor. Yine de sonunda birine denk geliyoruz ve Iquique’ye kadar 5 saat aynı araçta ...